ONTDEKKING 4: GOING BRITISH WITH FUZZY DUCK

02/04/2016

Iets na datum, mijn bezoekje aan

Fuzzy Duck in het weekend van

de Ronde van Vlaanderen.

Vlaanderens mooiste. Hét weekend waarop wielerfanaten hun fiets van stal halen en en masse naar het Oudenaardse afzakken. En nee hoor, ‘en masse’ is geen overdrijving. Geloof mij: bussen, caravans, ware vrachtwagens volgestouwd met fietsers en bijhorend stalen ros druppelden vanaf vorige week donderdag de stad binnen.

Vol afschuw keek ik uit naar het weekend. Niet buitenkomen, dat was het plan. Dat die fietsmania maar mooi aan mij voorbij gaat. Want zelfs op vrijdag, na een helse werkdag, was het al filerijden op weg naar huis. File naar Eine begot. Binnenblijven dus. Mij gaan ze niet liggen hebben met hun wegomleidingen, hekkens, wielertoeristen en -enthousiastelingen, zo had ik mij voorgenomen.

Maar binnenblijven op een zonnig weekend bleek dan ook weer niet zo ideaal. Dus besloten we op zaterdagavond dan toch de tocht richting Oudenaarde centrum te wagen. Ik belde Fuzzy Duck, een winebar and eatery die al sinds zijn opening op mijn to eat lijst staat. Na vier pogingen kreeg ik eindelijk iemand te pakken. Eeeeen het was te denken: “door de Ronde zullen we vanavond enkel een Flandrienmenu serveren”, kreeg ik aan de andere kant van de lijn te horen.

Lap, daar gaan we weer, hoe vaak moet ik die Ronde nog vervloeken?

Vanavond konden we in Fuzzy Duck enkel terecht voor een kaas- en charcuterieplank. Reikhalsend had ik uitgekeken naar hun quesedillas. Tevergeefs. Maar ach, mijn zinnen stonden zodanig op de Fuzzy Duck, dat ik met veel nieuwsgierigheid genoegen nam met het Flandrienmenu. Al was het maar omwille van de fluffy naam van de eatery.

Nog voor we binnenstapten, stal de plaats mijn hart: ‘Lingerie’ stond in mozaïekjes op de grond gespeld.

We lieten het Vlaamse wielerenthousiasme achter ons, staken het kanaal over en belandden in een gezellig (koloniaal) Engels wereldje.

De opgezette eend naast onze hoge houten tafel, de sigarenkamer en de bolhoedlampjes boven de bar maken het Britse concept tot in de puntjes af. De gastvrouw, 50% van het koppel die deze zaak oprichtte, begroette ons hartelijk en verschuldigde zich onmiddellijk voor het beperkte menu: het zou te druk zijn om het uitgebreide menu met z’n tweetjes te trekken. Alles was direct vergeven en vergeten, zo hartelijk. De overige 50% van het koppel, de Britse Sam, verklaarde onmiddellijk dit klein stukje Engeland op de markt van Oudenaarde.

De grote Plateau Flandrien, 55 € voor twee (eigenlijk voor vier, maar ach, ik had honger) met fles wijn, was een feest. Lekker brood, lekkere Bulgaarse sauvignon blanc en lekker veel kazen en vleesjes. Eenvoudig maar één ding was zo klaar als een klontje: smaakt naar meer. Want ook de wijnkaart wekte mijn nieuwgierigheid met zijn ietwat mysterieuze categorieën zoals ‘Oh Renée’, ‘Cheeky monkey’ en ‘Suit your sir’.

Zeg nu zelf, wie wil nu geen Cheeky monkey-wijntje uittesten?! 

En ohja, al mijn gezaag en geklaag ten spijt, vond je mij op zondagnamiddag dan toch op de Wolvenberg met pintje in de hand het voorbijzoevend peloton aan te moedigen. Zou Oudenaarde mij dan toch stilaan aan zijn kant krijgen?

Fuzzy Duck, Broodstraat 21, 9700 Oudenaarde

Leave a Reply

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out /  Change )

Google photo

You are commenting using your Google account. Log Out /  Change )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out /  Change )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out /  Change )

Connecting to %s